ไหนๆ ก็ปิดเทอมวันสุดท้ายแล้ว (เร็วมาก)
มาอัพส่งท้าย ก่อนจะลงไหดองไปอีกรอบ 55
21/10/52
เริ่มต้นกับทริปของคณะสิ่งแวดล้อมฯ รุ่น ES 15
เพื่อนบอก 7 โมงตรงห้าม late แต่ก็นะ จนแล้วจนรอดมันก็สายจนได้...=___=
(แล้วจะให้กรุลุกขึ้นมาทำไมแต่เช้าฟร่ะ!)
นั่งรถตู้ไปหลายคัน คันที่เรานั่งมีเพื่อนทั้งหมด (รวมเราด้วย) 12 คน
เฮฮาปาจิงโกะ เพราะมีทีวีในรถ ก็บอกให้พี่คนขับเปิดให้ดูหนัง ดูนั่น ดูนี่ สารพัด
จนมาถึงที่แรกในโคราช ..."พิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน"
ส่วนตัวแล้วไม่ตื่นเต้น เพราะทรืปครั้งนี้เหมือนได้กลับบ้านอีกรอบถึงแม้จะไม่ได้พักที่บ้านตัวเองก็ตามแต่
หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ ก็เดินดู พร้อมทั้งมีวิทยากรช่วยบรรยายให้ความรู้ ฟังไป จดไป แบบ ง่วงๆ
เสร็จแล้วก็เดินทางไปที่พัก คือ "เขื่อนลำพระเพลิง" อะโห บ้านพักแอบดี แต่ฝุ่นเยอะไปนิดนึง
จนต้องซัดยาแก้แพ้ไป 1 เม็ด อย่างเลี่ยงไม่ได้ (แต่คืนต่อๆ มาก็ต้องกินเหมือนเดิม ไม่งั้นนอนไม่ได้จริงๆ)
กินข้าวเย็นเสร็จ จารย์ก็ปล่อยให้ไปพักผ่อน โดยเหลือไว้แค่ 23 คนที่ได้คะแนนไม่ถึง 50
ซึ่งในนั้นก็คือ...ตูวเองงงงง =[]=!!!
รอค่ะ...รอแล้ว รอเล่า รอเข้าไปนั่งคุยกะจารย์ตัวต่อตัวเพื่อคะแนน...มันน่าเจ็บใจมากๆ อ่ะ ได้ 49.62 แล้วจารย์ไม่ให้ผ่านเนี่ย......โฮกก
รอจนถึงตอนสี่ทุ่มกว่าๆ จารย์เห็นว่าช้า เลยเรียกทีละสามคน เข้าไปคุย ตอบคำถามจารย์พร้อมกัน
จากนั้นก็อาบน้ำ เข้านอน ด้วยความเซ็ง ตอนนั้นไม่อยากคุยกะใครจริงๆ
นอนค่ะ วิธีเดียวคือนอนด้วยความไวแสง หลับไปตั้งกะห้าทุ่ม ก๊ากๆๆ
22/10/52
ลุกมาอาบน้ำต่อจากอรทราย อ๋อ ลืมบอกว่านอนห้องละ 3 คนและเราก็นอนกับ อรทราย และปุยนุ่นเหมือนเดิม
อาบน้ำเสร็จก็ไปกินข้าวเช้า คือ ข้าวต้ม โอวัลติน ไข่ลวก
แล้วเดินทางไปยังบริษัทที่มีการบำบัดน้ำเสียไปเป็นพลังงาน อะโหย ไฮโซวว
ระหว่างทาง ดูวิวได้หน่อยนึงก็หลับ ตื่นมาอีกทีถึงโรงงานแล้ว
พอเปิดประตูรถปุ๊บ กลิ่นมันสำปะหลังอันหอมหวนก็เข้าปะทะจมูกปั๊บ =___=
แล้วก็เดินๆๆ ตามพี่เจ้าหน้าที่แนะนำเกี่ยวกับการทำงาน บลาๆ เยอะเลยล่ะ จดไปเดินไปร้อนไป แต่ก็สนุกดี
จากนั้นก็ขึ้นรถอีกครั้ง เดินทางไปยัง "ด่านเกวียน" อ่า...แหล่งขึ้นชื่ออีกแห่งของโคราช เกี่ยวกับเรื่องเครื่องปั้นดินเผา
ก่อนจะเดินไปตามบ้านต่างๆ เพื่อเก็บข้อมูล ก็ต้องกินข้าวเติมพลัง
จากนั้นก็เดินจดๆๆๆๆ ตามบ้านต่างๆ ได้เห็นกระบวนการผลิตของจริงด้วย (เกือบได้ลงไปในเตาเผาแล้ว แต่กลัวเลอะ 55)
เสร็จแล้วก็ขึ้นรถกลับที่พักด้วยความเหนื่อยมากมาย ไม่พอเคอะ ต้องกลับมานั่งฟังบรรยายเรื่อง เขื่อนลำพระเพลิงต่อ
แต่พอดีวิทยากร ติดประชุมด่วน จารย์รัตนวัฒน์ เลยมาบรรยายเรื่อง ถนนทางหลวงหมายเลข 304 ให้ฟัง
พอวิทยากรมาก็เลยฟังเรื่องเขื่อนต่อ ยาววว กว่าจะได้กินข้าวก็ค่ำ แล้วถึงได้พักกัน
ก็ไม่ได้นอนกันหรอกนะ...นั่งเม้าท์กับเพื่อนๆ เปิดอกคุยกันอย่างลูกผู้หญิง ก่อนจะแยกย้ายกันเข้านอน
23/10/52
วันนี้เป็นวันที่น่าตื่นเต้นที่สุด เดินป่า ....โอ้ว กิจกรรมที่ห่างหายไปนาน
เราไปเดินป่ากันที่ สะแกราช เป็นศูนย์วิจัยสิ่งแวดล้อมของที่นั่น
เดินๆๆๆ ตอนแรกเป็นทางสบาย แต่หลังๆ ก็เริ่มลุยๆ แหละ อย่างสนุก แวะกินหลายทางเลย 555
(ที่ว่ากินนี่ กินใบไม้ กินผลก็ไม้แต่ละชนิดที่กินได้)
ดูต้นไม้ไป ฟังเสียงเจี๊ยวจ๊าวของสาวๆ ไปถึงแม้จะรำคาญก็เถอะ แต่...เกิดมาเป็นคนก็ต้องอดทน = =
กลุ่มเราเป็นกลุ่มสุดท้ายที่เดินเสร็จ กว่าจะกินข้าวก็ปาไปบ่ายกว่าๆ ขอบอกว่า...หิวโคตร!!
จากนั้น ก็เดินทางไปยัง "ปราสาทหินพิมาย" แหล่งท่องเที่ยวชื่อดัง ไปไม่ได้ทำไร เพราะเดินถ่ายรูปให้เพื่อนๆ อย่างเดียว ขี้เกียจเข้ากล้อง 55
ดูเพื่อนๆ ตื่นเต้น แต่เราไม่เลย....=___= นิ่งสนิท
จากนั้นก็ซื้อของฝากเล็กน้อย แล้วก็เดินทางกลับมากินข้าวเย็นที่ที่พัก
กินเสร็จก็อยู่รอไปตอบคำถามอาจารย์ว่ามาทริปได้อะไรบ้าง กลุ่มเราได้ตอบเป็นกลุ่มเกือบสุดท้าย
เสร็จแล้วก็เข้าห้อง อาบน้ำ นั่งคุยกะเพื่อน ออกมาดูดาวนิดนึง ก่อนจะเราจะขอตัวกลับห้องก่อนเพราะภูมิแพ้กำเริบจัดๆ
24/10/52
วันสุดท้ายของทริปครั้งนี้ กินข้าวเช้า แล้วก็ออกเดินทางไปสู่จังหวัดสมุทรสาคร
ใช้เวลานานเดินทางนานมากๆ อ่ะ หลับไปหลายตลบ
แถมตอนไปถึงที่สมุทรสาครแล้วยังหลงทางซะอีก กว่าจะได้กินข้าวเที่ยงแทบแย่เลยล่ะ
จากนั้นก็ไปที่ศูนย์ฟื้นฟูทรัพยากรชายฝั่งฯ เพื่อไปปลูกป่าชายเลนกัน
ขอบอกว่า...สนุกมากกกกกกกกก!! เราอย่างชอบอ่ะ ลุยโคนๆ >w<
จากนั้นก็กลับมาที่ศาลายา ก่อนเราจะรีบซักผ้า เก็บเสื้อผ้าไปนอนหอสุโระที่พญาไท
ไปถึงก็กินโรตี ก่อนจะซื้อมาม่าขึ้นไปนั่งผัดกินกันบนห้อง
กินเสร็จก็เล่นคอม แล้วเราก็ง่วง ก็เลยนอนก่อน
25/10/52
ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ แต่งตัว แล้วไปงานหนังสือกะสุโระ
ไปถึงงานตั้งแต่เก้าโมงเช้า นั่งรอๆๆ รอเข้างาน
เข้างานได้ก็เดินลูกเดียว ซื้อๆๆ เราได้ คืนดะอิจิเล่ม 17 มาสองเล่ม
แล้วก็ซื้อหนังสือเกี่ยวกับภูมิแพ้ แล้วก็บอยเลิฟที่เพื่อนฝากซื้ออีกสองเล่ม
ก็เดินๆ ต่อไป ก็ไม่ได้ทั่วหรอก แต่ก็เดินเกือบหมดนะ คิดว่า ...หิวข้าวก็เลยกิน กินเสร็จเดินอีกหน่อยก็เลยจะกลับกัน
แต่ตอนก่อนกลับก็แวะกินเค้กอีก สุโระเลี้ยง ฮ่าๆๆ แล้วเราก็กลับมาที่อนุสาวรีย์มาขึ้นรถกลับศาลายา
กลับมาถึงก็เอาจักรยานไปซ่อม เอาหนังสือไปให้เพื่อน ไปอ่านรีบอร์นเล่ม 23 ที่ร้านเช่า
ไปเอาจักรยานปั่นมาที่หน้ามอ กลับมาหอได้ก็อ่านหนังสือภูมิแพ้ ต่อด้วยนิยายวายที่เอาของเพื่อนมาเล่มนึง
มองนาฬิกาอีกที สองทุ่ม กินข้าว แล้วก็มานั่งอัพเนี่ยล่ะ...
พูดแล้วเหนื่อย เหมือนไม่ได้พักเลย
พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว...สู้ๆ แล้วกันนะ (ให้กำลังใจตัวเองทั้งที่ท้อเต็มทีแล้ว)
ตั้งแต่เกิดเรื่องมา รู้สึกจะไม่มีกำลังใจทำอะไรให้มันดีเลย...
แต่ก็ต้องเข้าใจอ่ะนะว่าทุกอย่าง...มันคงไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว...
ใครที่เปิดเทอมก็ขอให้สู้ๆ เช่นกัน ^^
เอนทรี่นี้ไว้เพียงแค่นี้ดีกว่า เย้!
เอาไว้เจอกันเอนทรี่หน้านะค่า~
ปล.ช่วงนี้ฟังแต่เพลงกันดั้ม 00 และเห็นทีเอเรียทีไรก็ใจเต้นตึกตัก 55 หลงรักผู้ชายสวย โฮกๆ
